Martin Daske – Golden Triangle

Martin Daske
Goldenes Dreieck (2013) / Golden Triangle
(commissioned by Serotonin for an interactive audioguide)

„Goldenes Dreieck“ is a suite and consists of four parts with three interludes and one final part.

Martin Daske’s compositions are far from directness. He did not want to produce an ethnic collage. This is why he uses ethnic sounds – eg. shaman chants, cradle songs, wedding music etc. – sparingly. These sounds are can easily be detected easily and raise our awareness very effectively. „This is why I sometimes used them just for a second“, Martin Daske explains. „Sometimes I disjoined them or cut
them down so that they lost their identity in favour of a new, unknown rhythm and tune.

These contacts between ethnic music and random sounds result into something strange and familiar at the same time. It feels as if the ethnic music had lost their defined character more and more and soaked the random sounds.

The audience should allow their own stories, associations, aromas and memories. This links the composition to the audioguide. It does not illustrate, but offers new ways of listening.
Carmen Gräf

Złoty Trójkąt to suita, która składa się z czterech części – trzech interludiów i jednej części końcowej.

Kompozycje Martina Daske są dalekie od bezpośredniości. Nie chciał też tworzyć kolażu etnicznego. To dlatego wykorzystuje dźwięki etniczne – np. pieśni szamana, kołysanki, muzykę weselną itp. – oszczędnie. Te dźwięki są łatwo wykrywalne. „To dlatego czasem używa ich bardzo krótko”. Martin Daske wyjaśnia: „Czasami je wyłączam lub wycinam tak, aby straciły swoją tożsamość na rzecz nowego,
nieznanego rytmu i melodii.

Te połączenia muzyki etnicznej i dźwięków przypadkowych doprowadza do czegoś dziwnego i znajomego równocześnie. To tak, jakby muzyka etniczna traciła swój określony charakter coraz bardziej i bardziej na rzecz dźwięków losowych.

Publiczność powinna tworzyć własne historie, skojarzenia, zapachy i wspomnienia. To prowadzi kompozycję w stronę audioprzewodnika. Nie ilustrują, ale otwierają na nowe sposoby słuchania.
Carmen Gräf

 

Martin Daske
Złoty trójkąt (2013)

Bębny mnicha. Herold miejski ogłaszający dekret. Sztormowe grzywy morskich fal. Te dźwięki i odgłosy są częścią kompozycji. Ale można je rozpoznać z trudem, ponieważ są przetwarzane, oddzielane i zakrywane jak części układanki obrazkowej. I jak ona stają się czymś zupełnie nowym, jeśli zostaną na nowo połączone. Materiał początkowy zanika.
Pochodzi z nagrań etnologicznych z lat siedemdziesiątych i plenerowych nagrań z Birmy, Tajlandii i Laosu, ze zbiorów muzealnych oraz baz danych dźwiękowych. Kolejny materiał Martin Daske uzyskał z generatora liczb losowych. Metodę tę stosował jego nauczyciel Christian Wolff i John Cage, który był nauczycielem Wolffa. „Kontrolowana nieokreśloność” jest tym, co stosuje Martin Daske. „Używam przypadku bardzo swobodnie i wyjątkowo”, mówi, „a także bardzo pewnie używając go od dziesięcioleci”. Jeśli jednak wystąpią jakiekolwiek struktury lub dźwięki, które nie mieszczą się w ogólnej koncepcji mojej kompozycji, staram się je korygować. Oznacza to, że czasem po prostu je pomijam lub usuwam w sposób kompleksowy. Czasem dźwięk zastyga w taki sposób, że nieomal zanika. Nie do końca uświadamiasz sobie, że istnieje, ale jeśli go nie ma wcale, możesz go przeoczyć.

Golden Triangle (2013)
A temple scholar drums. A market crier pitches his offer. A thunderstorm brushes over the sea. These sounds and noises are part of the composition. But you can hardly identify them precisely, because they are modified and alienated and hide like the parts of a picture puzzle. And like the latter they they add up to something completely new, if you put them together. One almost can’t detect the initial material anymore, but just divine it.
This material originates from ethnologic recordings from the seventies and from field-recordings from Birma, Thailand and Laos, which the museum has provided as well as from a sound database. The latter Martin Daske has picked with the support of a random generator. This method he got to know form his composition teacher Christian Wolff and John Cage, who was Wolffs teacher. „Controlled indetermination“ is what Martin Daske refers to it. „I use chance very playfully and curiously“, he says, „and also very confidently after using it for decades”. But if there occur any structures or sounds, which do not fit at all in my composition, I try to adjust them. That means that he sometimes just omits them, transposes them or alienates them in a complex way. Sometimes he quiets the sound in a way that almost disappears. You are not consciously aware of it, but if it didn’t exist at all, you would miss it.

Martin Daske
Odbył studia kompozytorskie w USA w Dartmouth College w klasie Christiana Wolffa, w Krakowie i Mozarteum w Salzburgu pod kierunkiem prof. Bogusława Schaeffera. Obok swoich bardziej tradycyjnych kompozycji (ostatnie: ”why:stop:here” na saksofon, puzon i akordeon (2013), Daske opracował formę zapisu trójwymiarowego („foliants”), a w 2010 roku inny sposób notacji: “Notensetzen”. W 2001 r. założył duet „Soundscrapers” z kontrabasistą Janne Saksala z Filharmoni Berlińskiej, w 2002 roku, duet „Dźwięk Górnik” z wokalistą Rainerem Rudloffem. Daske jest autorem wielu słuchowisk radiowych i innych utworów dla radia (ostatnio: „… und er zerdrückte weinend das Wölkchen der Zeit” (2012)), instalacji dźwiękowych „Pamiętniki mgławicy” (2010), przedstawień dziecięcych, muzyki do teatru i filmu (ostatnio: „Lunik” (2006/2007) i „Je voudrais être légère” (Teatr Tańca, Marsylia 2008/2009)).
Od 1989 roku jest jednym z dwóch dyrektorów artystycznych cyklu koncertów “Muzyka Niesłyszana” w Berlinie. Od 1993 roku Daske prowadzi własne studio produkcyjne: Tribord studio (www.tribordstudio.de).

Martin Daske
Composition studies in the USA at Dartmouth College with Christian Wolff, in Krakow and at the Salzburg Mozarteum with Prof. Boguslaw Schaeffer. Alongside his more traditional compositions (most recently: „why:stop:here“ for saxophone, trombone und accordion (2013)), Daske developed a form of three-dimensional notation (“foliants“) and 2010 another one: „Notensetzen“ (setting notes). In 2001 he founded the duo “Soundscrapers“ with the Berlin Philharmonic bassist Janne Saksala and in 2002, the duo “Die Klangschürfer“ (“The Sound Diggers”) with the vocal artist, Rainer Rudloff. Daske has created countless Hörspiele and other works for radio (most recently: „… und er zerdrückte weinend das Wölkchen der Zeit“ (2012)), sound installations „Memoiren eines Echonebels“ (2010), childrens’ Hörspiele, music for theater and film (most recently: “Lunik“ (2006/2007) and „Je voudrais être légère” (Dance theater, Marseille 2008/2009)).
Since 1989 he has been one of the two artistic directors of the concert series „Unerhörte Musik” in Berlin. Daske has been running his own production studio since 1993: tribord studio.

www.tribordstudio.de