Dariusz Mazurowski – Different Types of Fallacies

1. Pseudaria / China Mix (2011/2012)
2. Divertimento (2010/2011) – wybór: część 5 i 6
3. Ohr / Ohrenhoch (2011/2012)

Dariusz Mazurowski jest urodzonym w Gdańsku polskim kompozytorem muzyki elektroakustycznej. W swoich utworach łączy tradycyjne instrumenty analogowe z możliwościami technologii cyfrowej, nie stroniąc też od dźwięków pochodzących z nagrań mikrofonowych. Podejmuje także działania plastyczne (grafika, rysunek, fotografia i wideo), regularnie wystawiając swoje prace.

Od kilkunastu lat buduje własne, eksperymentalne instrumenty (w tym syntezatory) analogowe i zbiera różne, często bardzo dziwne „obiekty dźwiękowe” (jak kamienie, kawałki drewna, stare mechanizmy itp.), traktowane jako źródło materiału do dalszych przetworzeń. Jest także aktywny jako publicysta, pisząc (dla różnych periodyków) teksty poświęcone przede wszystkim muzyce współczesnej (oczywiście także elektronicznej), jej historii, perspektywom, czy też związanymi z nią zagadnieniami technicznymi i warsztatowymi. Jego utwory były prezentowane przez różne stacje radiowe i wykonywane na żywo podczas festiwali i innych wydarzeń w Europie (m.in. Niemczech, Polsce, Czechach, Wielkiej Brytanii), a także poza nią (m.in. w USA i Chinach). Dariusz Mazurowski jest członkiem Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej (PSeME).

www.deemstudio.com

 

Pseudaria / China Mix (2011 / 2012)

Wielkiemu matematykowi starożytnej Grecji – Euklidesowi – przypisuje się autorstwo książki Pseudaria. Pracy poniekąd mitycznej, bo nie przetrwała do naszych czasów, a zachowane wzmianki historyczne są co najwyżej skromne. Uczony zawarł w niej szereg przykładów błędnych rozumowań, iluzji prowadzących do fałszywych wniosków, czy też złudzeń optycznych. Muzyka elektroniczna jest poniekąd właśnie sztuką iluzji, przekonywania umysłu, że dzieje się coś, co w istocie nie ma miejsca, a często nawet mieć nie może.

Pseudaria (2011) to suita składająca się z dwunastu dość luźno ze sobą związanych etiud, a także swoista podróż w czasie i przegląd różnych technik stosowanych w muzyce elektronicznej.

China Mix to zremiksowane (i opatrzone towarzyszącym wideo) 4 części suity Pseudaria, które przygotowano na pekiński festiwal MUSICACOUSTICA 2012. Na płycie znajdują się dwie wersje utworu : z dźwiękiem 5.1 surround i stereofoniczna.

Divertimento (2010 / 2011) – wybór : część 5 i 6

Divertimento zostało skomponowane jesienią 2010 roku (wersja 1), ale materiał źródłowy pochodzi z archiwum dźwiękowego, które powstawało mniej więcej 10 lat. W styczniu i lutym 2011 roku oryginalny master został zremiksowany i nieznacznie zmodyfikowany – tak powstała ostateczna wersja.

Materiał dźwiękowy to głównie partie instrumentów analogowych (obróbka cyfrowa ma tu marginalne znaczenie), a także nagrania mikrofonowe (materiał „konkretny), również przetworzone za pomocą środków analogowych. W utworze można wyróżnić 8 części, przy czym każda charakteryzuje się pewną spójnością materiału dźwiękowego. Granice między nimi są na ogół dość wyraźne, wręcz kontrastowe.

Ohr / Ohrenhoch (2011 / 2012)

Utwór powstał na zamówienie berlińskiej galerii ohrenhoch der Geräuschladen. Ohr/ Ohrenhoch nagrano w grudniu 2011 (audio) oraz styczniu 2012 (wideo), specjalnie z myślą o instalacji multimedialnej i wystawie prac Dariusza Mazurowskiego (czynnej w maju 2012 roku).

Wszystkie utwory skomponowane, wyprodukowane i wykonane przez Dariusza Mazurowskiego. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Informacja : pełne wersje suit Pseudaria i Divertimento ukazały się w 2011 roku na płycie wytwórni Acte Préalable (AP0241).